Gepost door: Erik | 25 april 2011

Slangen en Jongeren: de Oude Huid moet Weg!

Wat voelt een slang die haar huid moet afwerpen? Misschien zijn haar bewegingen gehinderd door een te kleine huid. Wellicht wringt en knelt het overal. Hoe pijnlijk is het wanneer ze dan tegen iets scherps aanschuurt om de huid te breken en aan vast te haken zodat ze zich kan stropen? Hoe vermoeiend is het wurmen om uit die huid te raken?  Zou het niet makkelijker zijn om die slang te helpen door ze vast te pakken en haar de huid af te stropen? En mocht een slang emoties kennen: zou ze boos, angstig, gestrest en droevig zijn?

Het zit in de natuur van de slang om te vervellen en wij kunnen dat een moeilijk en pijnlijk proces vinden. Als we al helpen, dan zorgen we dat de voorwaarden voor een goede vervelling aanwezig zijn: vocht, olie (om de huid goed te laten loskomen), scherpe of ruwe voorwerpen om tegenaan te schuren. Wat we niet doen is de slang stropen. Dat moet ze zelf doen. Bij het bekijken van de video, hieronder, zal je wellicht sneller je vinger op de afgestroopte huid willen zetten om de vervelling “beter” te doen verlopen!

Jongeren, in hun vroege tienerjaren’ maken ook zo een vervelling mee. Hun mentale huid wordt te klein en ze willen ruimte om te groeien. Daarvoor moeten ze voorbereiden, schuren tegen allerlei voorwerpen, zich wellicht pijn doen. Ja, ze zijn dan kwetsbaarder. Als ouder kan je de voorwaarden scheppen en de harde voorwerpen geven. Misschien zet je wel een vinger op de oude huid. Dat zal hen even vertragen, doch de oude huid zijn ze sneller kwijt. Het vervellen doen ze zelf.  Met alle inspanning, pijn, angst, boosheid, teleurstelling, stress die er mee gepaard gaat.

Het zit in de natuur van de jongere om in zijn vroege tienerjaren mentaal te vervellen en wij kunnen dat een moeilijk en pijnlijk proces vinden. Schep de voorwaarden waarbinnen alles aanwezig is en laat ze het zelf doen.

Gepost door: Erik | 8 oktober 2010

Onweerstaanbare vragen: 7. Verborgen Agenda’s

Wees steeds transparant over de achtergrond van je vraag. Een verborgen agenda wordt van mijlenver opgemerkt en je krijgt er een “onveilige” reputatie van. Wanneer je vraag mogelijk een test inhoudt, vertel dan ook dat die test zo bedoeld is. Leg altijd uit wat de bedoeling WEL is. Ontkennen werkt averechts omdat ons brein moeite heeft met het verwerken van “niet”. Vertellen dat iets “niet” de bedoeling is, richt de aandacht op die bedoeling. Je brein “vergeet” gewoonweg de ontkenning.

Gepost door: Erik | 6 oktober 2010

Onweerstaanbare vragen: 6. Bedenkingen en bezwaren

Wat zijn je bedenkingen en bezwaren bij het voorgaande? Op deze vraag krijg je in eerste instantie vaak een sussend antwoord. Je zal daarna wel degelijk te horen of lezen krijgen waar er nog hindernissen en risico’s liggen. Die kan je dan beginnen opruimen.

Deze vraag helpt vaak om te vernemen hoe iemand iets aanpakt. Je kan, zoals ook in de andere vragen, de nadruk op die woorden leggen die de gedachten richten in de richting van het antwoord waar je naar op zoek bent. Nadruk op “hoe”: wat doe je? Nadruk op “jij” werkt vaak heel sterk omdat je in de persoon geïnteresseerd bent. Tegelijk doe je nadenken over hoe anderen het doen. “Altijd” benadrukken heeft iets provocerends waardoor je hoogstwaarschijnlijk ook enkele voorbeelden krijgt van minder geslaagde pogingen. De nadruk leggen op “goed” zal de aandacht op (de kwaliteit van) het resultaat richten.

In Manege Golden Club te Mollem, het decor van reeds meerdere EquiCircles Teambuildings, hebben een kleine 40 medewerkers van Pfizer Service Company de kracht van een EquiCircles namiddag ervaren.

Enkele reacties, in het Engels, de voertaal binnen een internationaal bedrijf:

  • very inspiring, I would have liked to see more .. working with the horses as well as the coaches was a whole new experience.
  • Animal interaction and specialist guidance brings a surprising teambuilding day! The coaches make sure to create an inclusive experience.

Een, bij momenten, bewogen namiddag gevangen in een 100-tal foto’s.

http://www.flickr.com/apps/slideshow/show.swf?v=71649

Een EquiCircles Teambuilding op maat? Klik hier.

Vaak vragen mensen wat er onduidelijk is aan hun vraag of erger, wat de ander niet begrepen heeft. Daarmee laat je focussen op hetgeen niet klopt. Breng je gesprekspartner even uit zijn evenwicht door te vragen naar wat er wel klopt. Wat is er duidelijk aan mijn vraag? Hoe duidelijk is mijn vraag? Hoe begrijp jij die vraag? Je richt jullie gedachten daarmee op positieve aspecten en je start een opbouwend proces.

Gepost door: Erik | 30 september 2010

Onweerstaanbare vragen: 3. Wanneer kunnen we erover praten?

Je kan steeds een afspraak maken om over een specifieke vraag te praten. Hoe specifieker de vraag, hoe groter de kans dat je meteen een antwoord krijgt. Wanneer je gesprekspartner toch een afspraak wil vastleggen, dan heb je in elk geval zijn of haar aandacht. Gegarandeerd dat je een goed doordacht antwoord krijgt. Let op de formulering. Stel de vraag zoals ze bij je leeft: vb. Hoeveel stof is er nodig om een overgordijn te maken voor een raam van 2 meter breed? Wanneer kan ik dat met jou even bespreken?

Gepost door: Erik | 28 september 2010

Onweerstaanbare vragen: 2. Wat heb je nodig?

Een sterke vervolgvraag om toch ergens antwoord op te krijgen is er één waar je aanbiedt om te helpen ze te beantwoorden. Wat heb je nodig om de voorgaande vraag te beantwoorden? Als je nog wat verder wil gaan, kan je vragen wie kan helpen bij het beantwoorden van de eerste vraag. Geef voldoende tijd om erover na te denken. De kans is groot dat er nagedacht wordt over de originele vraag. Krijg je een antwoord op de vervolgvraag, ga daar dan mee aan de slag. Wanneer jij helpt om je vragen beantwoord te krijgen, zal dat in de toekomst steeds minder nodig zijn.

Gepost door: Erik | 26 september 2010

Onweerstaanbare vragen: 1. Even doorduwen

Je weet het ook wel, niet? Meestal zijn open vragen onweerstaanbaar. Heb je dan toch een gesloten vraag gesteld, dan kan je daar toch een antwoord op krijgen. Zwijgen is namelijk toestemmen. Wanneer je geen antwoord krijgt, doe dan alsof je een bevestiging kreeg en stel open vervolgvragen.
Een voorbeeld: Is er een vergaderzaal vrij dinsdagochtend? Deze vraag laat je volgen door: hoe bestel ik koffie en thee voor 8 personen? Wie vraag ik om een beamer? Waar wordt de reservatie genoteerd?
Doorduwen? Ja. Tenslotte heb je recht op antwoord.
Gepost door: Erik | 19 september 2010

Onweerstaanbare vragen: Antwoord gegarandeerd

Hoe vaak overkomt het je dat je een vraag stelt en geen antwoord krijgt?

  • Mag ik je uitnodigen om die vraag met een percentage te beantwoorden?
  • Wat betekent voor jou “geen antwoord”?
  • Wat vraag je je af wanneer jouw vragen niet beantwoord worden?
  • Welke besluiten trek je uit een niet beantwoorde vraag?

Ik durf voor het bovenstaande rijtje vragen jouw antwoorden te voorspellen.

1. Nooit, soms, vaak, altijd.

2. Een cijfer tussen 0 en 100.

3. Het blijft stil, “ik weet het niet”, rond de pot draaien.

4. Waarom krijg ik geen antwoord? Hoe kan ik wel een antwoord krijgen?

5.  Hij/zij kent het antwoord niet of wil het antwoord niet geven of… wat speelt hier nog?

Hoe komt het eigenlijk dat de antwoorden op deze vragen in zekere mate voorspelbaar zijn?

  • de context: het is veilig om deze vragen te beantwoorden als je ze hier leest in een blog
  • je nieuwsgierigheid: “curiosity killed the cat”. Je laat je als het ware mee zuigen in een richting waar je een betekenisvolle uitkomst verwacht, iets kan leren.
  • opbouwen van vertrouwen: door zorgvuldig formuleren ontstaat een vertrouwensband die het veiligheidsgevoel versterkt.

Graag kijk ik met jou nog eens naar de 5 vragen.

De eerste is wat men noemt een retorische vraag. Een blog-post beginnen met een vraag aan de lezer is een manier om je mee te nemen in het vervolg. Het antwoord doet er eigenlijk niet zo toe. Omdat het een open vraag is, ontstaat het gevoel dat er geen of slechts weinig sturing in zit. Het is een veilige vraag.

Het veiligheidsgevoel wordt versterkt in de tweede vraag, hoewel het een gesloten vraag is. Toch heb je als lezer een ander antwoord gegeven dan “ja” of “neen”. Eigenlijk zijn het twee vragen in één. Het vragen om toestemming (“Mag ik..”) geeft je de touwtjes in handen. De veilige context,  je nieuwsgierigheid en een gevoel van vertrouwen zorgen ervoor dat je de twee vragen tegelijk beantwoordt.

De derde vraag is recht door zee. De vraag is ook lastiger te beantwoorden en vraagt wat denkwerk hoewel je het antwoord kent. De woordjes “voor jou” geven aan dat het om jouw (en niet “de”) definitie gaat. Dat versterkt het vertrouwen want er spreekt ook respect uit: ik ben bereid jouw betekenis te aanvaarden.

Vragen naar zelfreflectie zijn heel krachtig. De vierde vraag peilt naar je gedachten en door het stellen van de vorige drie is je bereidheid om wat verder na te denken groter. De vierde vraag doet je expliciet vragen stellen over jouw gedachten. Wellicht haal je je voorbeelden voor de geest. Meer nog, de kans is vrij groot dat je ook je emoties bij die gelegenheden gaat exploreren. Het reflectieproces komt op gang, alweer, omdat het veilig is, omdat je nieuwsgierig bent en omdat je weet dat dit te vertrouwen is.

Mijn voorspelling van jouw antwoord op de laatste vraag is waarschijnlijk slechts heel gedeeltelijk waar. Je bent nu namelijk al veel verder gevorderd in een proces van denken en voelen, waarbij je op zoek bent gegaan naar alternatieven voor de voor de hand liggende patronen. De vervolg posts in deze reeks reiken je manieren aan om je eigen onweerstaanbare vragen te formuleren. Jij zal altijd een antwoord waarnaar je op zoek bent, krijgen.

De plek voor ont*moeting in Geetbets was het decor voor een zinderende EquiCircles namiddag. Het team van Oximo was te gast in De Heerlijckyt van Elsmeren te Geetbets.

Enkele beelden om naar terug te grijpen.

http://www.flickr.com/slideShow/index.gne?set_id=72157624779544454

Created with flickr slideshow from softsea.Een EquiCircles Teambuilding op maat? Klik hier.

Geef je correspondent een reden om de relatie mee te onderhouden. Stel aan het eind van je mail een directe vraag, voeg een verzoek toe of roep op tot actie. Je kan dat heel direct doen: “Wat denk je daarvan?”, “Stuur me snel de planning”. Indirectere formules  zijn bvb. “Ik verneem graag je gedachten hierover”, “Ik zie de planning met ongeduld tegemoet”. Stem je formule af op de aard en kwaliteit van de relatie die je wil bereiken.

Gepost door: Erik | 20 augustus 2010

Samenwerken via e-mail: Check 11. Beheer de relatie.

Samenwerken vraagt evenveel aandacht voor de aard en kwaliteit van de relatie als voor de aard en kwaliteit van de informatie. Bekijk of je met je bericht de relatie wil veranderen: de banden aanhalen of net de afstand vergroten, van wantrouwen naar vertrouwen enz… Met Check 8 in gedachten: maak het expliciet dan neem je het zelf in handen.

Gepost door: Erik | 19 augustus 2010

Samenwerking via e-mail. Check 10. Emotiecheck: Glimlach!

Wat geldt voor een telefoongesprek is ook waar voor e-mail. Je houding bij het schrijven van je e-mail beïnvloedt je taalgebruik en zinsconstructies. Zelfs de structuur van berichten is vaak anders wanneer de schrijver in een vriendelijk of een boos moment zijn e-mail schreef. Door als schrijver te glimlachen breng je jezelf in een andere emotie, ook al voelt die glimlach bij aanvang gekunsteld aan. Wanneer het echt niet makkelijk is, ga dan praten.

Hou in gedachten dat wat je niet schrijft ook een interpretatie krijgt en dus van invloed is op de relatie tussen jou en je correspondent. Wanneer iemand jou drie vragen stelt, verwacht die een reactie met drie antwoorden. Ken je een antwoord niet, geef dan toch aan dat je de vraag gelezen hebt. Het negeren van vragen schept afstand.

Older Posts »

Categorieën

Volg

Ontvang elk nieuw bericht direct in je inbox.